در شرایط طبیعی، تقریباً تمام انرژی لازم توسط سلولهای مغز، به وسیله گلوکز تامین می شود و یکی از عواملی که امکان دارد تحت تاثیر مقدار گلوکز در دسترس مغز قرار گیرد، فعالیتهای ناشی از دقت و توجه مغز است. در یک فرد طبیعی، غلظت گلوکز خون در طی 24 ساعت یکسان نیست، به طوری که این غلظت در ساعت 4 تا 5 صبح به کمترین میزان خود می رسد و این زمان، ساعت اوج کار برای پرسنل پرستاری شبکار می باشد و کاهش قند خود در این ساعت می تواند تا حد زیادی دقت که لازمه کار حساس پرستاری است را تحت تاثیر قرار دهد. در این پژوهش، که یک مطالعه تجربی است تاثیر مقدار غلظت گلوکز خون بر میزان دقت و توجه پرسنل پرستاری شبکار سنجیده شده است. بدین منظور 60 نفر از پرسنل پرستاری بیمارستانهای شهر دامغان به دو گروه 30 نفری آزمایشی و کنترل تقسیم شدند. ابتدا غلظت گلوکز خون آنها اندازه گیری شد، سپس با استفاده از آزمون بوناردل، دقت همه افراد سنجیده شد، بعد به گروه آزمایش، گلوکز خوراکی (75/1 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) و به گروه کنترل دارونما (ساخارین) داده شد. پس از یک ساعت مجدداً دقت همه افراد با استفاده از آزمون هانری پیرن، اندازه گیری گردید و این روند در سه نوبت انجام شد و نتایج حاصل با استفاده از آزمون آماری t مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتیجه نهایی این بود که افزایش غلظت گلوکز خون باعث افزایش میزان دقت در پرسنل پرستاری شبکار می شود (P=<0.001).

سابقه و هدف: با توجه به اهمیت تعیین مقدار قند ون افراد دیابتی برای تشخیص و درمان و امکان بروز عوارض در خون گیری های مکرر و به منظور یافتن روش غیرتهاجمی برای اندازه گیری قند خون و به منظور تعیین میزان همبستگی بین قند بزاق با قندخون، این تحقیق روی افراد سالم مراجعه کننده به بیمارستان الزهرا اصفهان در سال 1379 انجام گرفت.مواد و روش ها: تحقیق به روش توصیفی و روش نمونه گیری به صورت Conveniece بود. تعداد افراد شرکت کننده در مطالعه 10 نفر بودند که از هر نفر 13 آزمایش هم زمان قند خون و قند بزاق در 5 روز و در هر روز یک قند خون و بزاق ناشتا، یک قند خون و بزاق Postprandial و یک قند خون و بزاق ساعت 5 بعد از ظهر گرفته شد. آزمایش ها به روش گلوکز اکسیداز و به روش end point انجام گرفت و میزان همبستگی قند خون و بزاق با ضریب همبستگی اسپرمن تعیین و تعمیم پذیری آن مشخص گردید.یافته ها: میانگین (± انحراف معیار) قندخون ناشتا 84.9±3.43 mg/dl (FBS) بود حداقل سطح خونی گلوکز 58 mg/dl و حداکثر آن 118 mg/dl بود. میانگین (±انحراف معیار) بزاق آنها 1.22±0.81 mg/dl بود. حداقل سطح گلوکز بزاق 0.323 mg/dl و حداکثر آن 4.947 mg/dl اندازه گیری شد. میزان همبستگی غلظت خون و قند بزاق 0.23 و ضریب همبستگی بین تمام افراد در روز اول 0.38، روز دوم 0.29، روز سوم 0.01 و روز چهارم 0.37 بود.نتیجه گیری و توصیه ها: ارتباط بین غلظت قند خون و قند بزاق ضعیف است. علاوه بر این چون دامنه تغییر غلظت قند خون کم است نمی توان از قند بزاق به عنوان اندکسی برای نمونه گیری و ارزیابی قند خون استفاده نمود.

1حسگر فیبر نوری مبتنی بر تشدید پلاسمون سطحی دارای اشکالات خاصی است، از جمله محدودیت در خطی بودن و آسیب پذیری در برابر نوسانات دمای خارجی. به منظور دستیابی به این هدف، ما یک بیوحسگر تشدید پلاسمون سطحی  جبران کننده دما را ارزیابی می کنیم که از تداخل سنج ماخ زندر استفاده می کند. حسگر زیستی با ساختاری متشکل از یک فیبر چند حالته مخروطی، یک فیبر تک حالته و یک فیبر چند حالته دیگر ساخته شده است. پدیده تشدید پلاسمون سطحی توسط یک لایه نقره ای که با استفاده از اکسید گرافن احیا شده  و اسید پیرن-بوریک اصلاح شده است، ایجاد می شود، که گلوگز ها را از طریق برهمکنش های π-π در کنار هم قرار می دهد و اتصال گلوگزی ایجاد می کند. جبران تاثیر دمای محیط بر تشدید پلاسمون سطحی  با تحریک اثر تداخل سنج ماخ زندر  با استفاده از ساختار یک فیبر تک حالته و یک فیبر چند حالته به دست می آید. به منظور بررسی سیگنال های تداخل سنج ماخ زندر  و تشدید پلاسمون سطحی به طور جداگانه، ما از تبدیل فوریه سریع برای تشخیص اثرات تداخل سنج ماخ زندر  و تشدید پلاسمون سطحی استفاده کردیم. خطی بودن حسگر با استفاده از یک روش برازش مرکز که از جابجایی مختصات مرکز محاسبه شده به جای طول موج تشدید از یک شیب تک تشدید پلاسمون سطحی استفاده می کند، بهبود یافت. نتایج آزمایش ما نشان داد که حسگر ما دارای حساسیت گلوکز 2.819 نانومتر بر میلی مولار است. محدوده خطی آن بین 0 تا 10 میلی مول در لیتر است و قادر به انجام جبران دما به طور همزمان است. حسگر تشدید پلاسمون سطحی پیشنهادی در این پژوهش به طور فشرده طراحی شده و برای تشخیص دقیق غلظت گلوکز در خون انسان مناسب است.

مقادیر سرمی کورتیزول، گلوکز، بتاهیدروکسی بوتیرات (BHB) و اوره در بزهای آبستن و شیروار تعیین شده و ارتباط بین آنها در سال 1385 در ارومیه مطالعه گردید. همچنین احتمال مسمومیت آبستنی تحت بالینی در بزهای آبستن نیز بررسی شد. مقد ار 5 میلی لیتر خون از ورید وداج 95 راس بز آبستن و 54 راس بز شیروار جمع آوری شد. بزها در مراتع میان بند پرورش یافته، از علوفه گراس و یونجه تغذیه می شدند. غلظت سرمی، اوره و BHB به روش اسپکتروفتومتری و کورتیزول به روش ELISA ارزیابی شدند. میانگین کورتیزول، گلوکز، BHB و اوره برای بزهای آبستن به ترتیب (ng/ml)7.31 ، (mg/dl) 44.9، (mmol/l)  0.23و (mmol/l) 3.21 میلی مول در لیتر و برای بزهای شیروار به ترتیب 94.6 (mg/dl)، (mg/ml) 48.9 و (mmol/l) 0.27 و (mmol/l)4.09  بوده است. مقایسه میانگین پارامترها در بزهای آبستن و شیروار (ANOVA) وجود اختلاف معنیدار (P<0.01) را فقط در میزان اوره نشان می دهد. نتایج آنالیز همبستگی بین پارامترهای خون در بزهای آبستن و شیروار وجود رابطه مثبت و معنی دار بین کورتیزول و BHB را نشان می دهد (P<0.01 و 0.76=r). در بزهای شیروار بین کورتیزول و اوره (P<0.01 و 0.51=r) و در مجموع نمونه ها بین کورتیزول وBHB (P<0.01 و 0.76=r) رابطه مثبت و معنی داری مشاهد ه گردید. لذا می توان گفت که غلظت پارامترهای تحت بررسی در بزهای آبستن و شیروار در حدود گزارش شده برای بزها بوده و فقط اوره در بزهای آبستن بطور معنی داری کمتر از شیروار بوده است. وجود رابطه بین غلظت کورتیزول با BHB و اوره اهمیت این پارامترها را در تشخیص احتمالی مسمومیت آبستنی تعیین می نماید. مسمومیت آبستنی تحت بالینی در بزهای آبستن مشاهده نگردید.

زمینه و هدف: دیابت ملیتوس یکی از شایعترین اختلالات آندوکرینی است که منجر به هیپرگلیسمی و هیپرلیپیدمی می شود. بر اساس پیش بینی های به عمل آمده، شیوع آن در جامعه انسانی در آینده افزایش خواهد یافت. در این تحقیق اثرات عصاره هسته خرما بر غلظت گلوکز و چربی خون در موشهای صحرایی دیابتی نر مورد بررسی قرار گرفت.روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار هر یک با وزن تقریبی 250-240 گرم به چهار گروه: کنترل، دیابتی )چیزی دریافت نکردند(، کنترل تیمار شده و دیابتی تیمار شده با عصاره هسته خرما تقسیم شدند. برای دیابتی کردن حیوانات، داروی استرپتوزتوسین به مقدار 60 mg/kg به صورت داخل صفاقی تزریق شد. گروههای تیمار شده روزانه 0.5 mg/kg عصاره هسته خرما به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. 14 روز بعد، از همه گروهها نمونه خونی گرفته شد و میزان گلوکز و چربی خون اندازه گیری گردید.یافته ها: غلظت گلوکز، کلسترول و LDL در گروه دیابتی در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری افزایش یافت (p<0.05). در حالی که سطوح آنها در گروههای دیابتی تیمار شده در مقایسه با گروه دیابتی کاهش معنی داری نشان داد. علاوه بر این، میزان HDL سرم در گروههای دیابتی و دیابتی تیمار شده در مقایسه با گروههای کنترل و کنترل تیمار شده کاهش معنی داری را نشان داد (p<0.05). اما غلظت تری گلیسیرید بین گروههای مختلف تفاوت معنی داری نشان نداد.نتیجه گیری: احتمالا خاصیت هیپولیپیدمی هسته خرما به دلیل ترکیباتی همچون لینولئیک اسید، اولئیک اسید می باشد خاصیت هیپوگلیسمی آن به دلیل وجود عناصری همچون منیزیم و روی است که سنتز و ترشح انسولین را تحریک می کنند و منگنز که دارای اعمالی مشابه انسولین می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: پژوهش کنونی با هدف بررسی اثر پودر جوانه بروکلی بر گلوکز ناشتا و غلظت چربی های خون در مبتلایان به دیابت نوع 2 طراحی و اجرا شد.مواد و روش ها: 63 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند: 1) 10 گرم در روز پودر جوانه بروکلی (21نفر)، 2) 5 گرم در روز پودر جوانه بروکلی (22 نفر)، 3) شاهد 5 گرم در روز دارونما (20 نفر). قند خون ناشتا، کلسترول تام، تری گلیسرید، کلسترول LDL-، کلسترول HDL-، قبل و در پایان هفته چهارم مداخله اندازه گیری شد.یافته ها: در پایان هفته چهارم پودر جوانه بروکلی موجب13.5 % کاهش معنی دار تری گلیسرید سرم در گروه 1، در مقایسه با گروه شاهد گردید (P<0.01). میانگین غلظت کلسترولHDL-  در پایان هفته چهارم در گروه 1 به طور معنی دار بالاتر از گروه 2 و گروه شاهد بود (P<0.01). نمایه آتروژنیک پلاسما در گروه 1 در پایان مدت مداخله 26% کاهش داشت (P<0.05). %19.6 و 12% کاهش معنی دار قند خون ناشتا و 16.5% و 12.2% کاهش معنی دار کلسترول تام در پایان هفته چهارم در گروه 1 و 2 در مقایسه با ابتدای مطالعه مشاهده شد. نسبت های کلسترول تام به کلسترول HDL- و کلسترول LDL- به کلسترولHDL-  در گروه 1 در پایان هفته چهارم 12.3% و 10.6% کاهش معنی دار داشت (P<0.05).نتیجه گیری: یافته ها نشان داد پودر جوانه بروکلی می تواند در بهبود غلظت چربی های خون در بیماران دیابتی تاثیر مثبت داشته باشد.